Şimdi sen yoksun ya.. öyle garip, öyle yetim ki yüreğim.
Yaşamaktan geçtim, nefes alamaz oldum.
Ah bir görebilsem seni.
Ah bir gözlerine bakabilsem, yüreğine dokunabilsem.
Elini tutmak istesem çok mu olurum?
Ya dudaklarından öpmek istesem?
Sarılsam sana şöyle, sarılamadığım tüm zamanlar için..
acısı dinse sensizliğimin.
Aç kalmış yüreğimi doyursan sevginle.
Sahi.... sen hiç acıkmaz mısın? !
Yok yok çok oldu biliyorum.
Şimdi sen yoksun ya..
sana dair herkesten sakladığım gülüşlerim soldu,
sadece seninle dolu olan yüreğim kanadı.
Senden başkasını görmeyen gözlerim ağladı.
Sensizlik sardı dünyamı,
hani içinde sadece senin olduğun, seninle yaşadığım dünyam.
Şimdi sen yoksun ya.
Dünyam yok.
Ben yok.
Yok yok çok oldu biliyorum.
Hani şöyle bir sesini duyabilsem, seviyorum desen.
Bu bile yeterdi yaşamam için.
ama biliyordum. Neyi peki.? Ben ne biliyordum ki.?
Herkes için, hiç birşey olmaktan.
Ve önemsenecek en son kişi olduğumdan başka.
Sanırım gözlerim ağlıyor yine.
"Alıntı"
Şuan Kim Nerede
